Jóla-Flóa-markaður 2025Markaður í tveimur hlutum: Flóamarkaður og vefnaðurinn minn Heima hjá mér: Vogatunga 7 í Kópavogi. 7. desember, annar aðventu. kl. 13- 18. Allir velkomnir. Kaffi, te og finnsk bullalängd/pullapitko með því fyrir gesti og gangandi. Flóamarkaðurinn 2025Það er margt eigulegra muna sem að koma frá okkur. Þeir eru hvaðanæva úr heiminum. Mamma vildi styðja handverksfólk og hönnuði á ferðalögum sínum og keypti því alls konar muni. Heimil hennar og föður míns Geirs í Blikanesi var opið hús alla tíð og voru föstudagssánukvöldin rómuð. Gestir og gangandi voru alls staðar úr heiminum og margar gjafir sýna þess merki. Hér fyrir neðan myndasyrpa af ýmsu því sem að verður til sölu. Verð munum við ræða á staðnum en þau vera hófleg. Hér verða settar inn myndir eftir því sem ég næ að mynda.Fylgist með. Flóa markaður hvers vegnaÞegar Marita, mamma okkar Eddu, ákvað að setja húsið í Blikanesi á sölu og kaupa minni íbúð þá kom til kastanna það að minnka við sig innbúið! Mamma var frekar dauf yfir því að enginn vildi eignast dótið hennar misfagra. Ég spurði hana hvort hún hefði reynt að selja eitthvað og hún svaraði til að hún hefði reynt að bjóða fólki píanóið sitt en enginn gripið gæsina. "Enginn vill gamla dótið mitt". Ég lofaði henni að við skyldum reyna að nota mátt feisbókar. Vildi hún gefa eða selja píanóið? "Píanó fæst gefins", með mynd, var auglýsing á fésbók sem að nokkuð snögglega greip athygli manna. Af varð að sá fyrsti sem að greip gæsina fékk píanóið handa börnum sínum. Hann og bróðir hans komu nokkrum dögum síðar og báru píanóið út í flutningabíl. Mamma var mjööög impóneruð af þessum stóru og stæltu karlmönnum sem að leikandi létt snöruðu út pianóinu og ekki var undrun hennar minni af áhrifamætti auglýsingarinnar sem ég skellti inn á Fésbók og skilaði sér eftir nokkrar mínútur. Þar með var hoggið á hnútinn engin-vill-dótið-mitt. Við settum á laggir flóamarkað sem að stóð í eitt ár í bílskúrnum hjá henni á meðan að húsið var á sölu. Við höfum gefið og selt muni úr búi hennar og höldum því áfram. Mamma 98 ára og flutt í Sunnuhlíð. Auðvitað vildi hún ekki flytja á elliheimili en nú er hún sátt og alls ekki yfirgefin af vinum og dætrum á stofnun. Vefnaður - nýtt úr vefstólnum.Ég er myndlista- og handverksmaður, vefari. Ég vef úr svo kölluðum tuskum, þ.e. fötum sem að fólk hættir að nota þrátt fyrir að gæðin séu nokkuð góð og þar af leiðandi fæ ég í hendur fínt hráefni. Stundum er leiðinlegt að klippa fína flík en yfirleitt ekkert mál. Alls ekki nein eftirsjá þegar ég horfi á fallega ofna mottu sem mér tókst að skapa úr flíkum og öðrum heimilistextílum. Mig langar auðvitað að koma þessum vefnaðarverkum út og selja einhverjum sem að myndi bera virðingu fyrir handverkinu, njóta sköpunarverksins og langar t.d. að standa á fallegri mottu við iðju sína eða horfa á hana þar sem hún prýðir vegg. Ég er með nokkrar 100-50 cm stórar mottur til sölu, þykkar og góðar. Síðan alls kyns bæði stærra og minna. Hér sel ég verk mín - Selling my work Svo er slatti af rósabandsmottunum litlu til sölu, þær sem má hafa á borði undir tekönnnu eða hengja á vegg til skrauts.
0 Comments
Leave a Reply. |
AuthorAnna María Lind, MA Textile Art Winchester School of Art. Categories
All
|
RSS Feed